#starten
Wat in juli 2022 begon in een gesprek tijdens onze zeeloop (met Frank Gielen ),met inschrijving als gevolg,moest dit weekend waargemaakt worden: LEGENDS TRAIL 2023 (LT250)!!

LT250 is een is een ultra trail van ruimweg 274 km en meer dan 10000 hoogtemeters dit in onze mooie Ardennen en met het meest uitdagende terrein.

Na maanden van leuke training was het dit weekend zover LT250. De start zou gegeven worden op vrijdag 17/02 om 18:00, dit werd op het laatste moment aangepast. Bij het aankomen bleek dat ze de startlocatie aangepast hadden en dat hiervoor eerst een onverwachte bustrip van 50 minuten vooraf ging. Enkele uren na de start werd het duidelijk dat Frank Gielen “De Tank”, Christof Simons, Matthias Pelgrims een loopgroepje gingen maken.

Voor mezelf bekeek ik het gewoon van CP tot CP.

De start was zoals hiervoor al vermeld een beetje anders, het eerste deel was pittig langs de oevers van de Ourthe in de nacht. Zoals verwacht was het na 5km al prijs, voet omgeslagen, dan maar hinkel-lopend verder. Gelukkig verminderde de pijn na een kilometer of 40. Na 60 kilometer CP1 bereikt: tijd om alle kleine probleempjes op te lossen, tracker verplaatsen, zat niet goed, waterdichte sokken aantrekken,…en dan een lekkere maaltijd eten.

#klimmen
Opnieuw vrolijk vertrekken, op naar CP2 in daglicht 😀.

Eerst een leuk stukje op en neer niet te lastig tot 10 kilometer voor CP2, enkele zware klimmen die zeer tijdsrovend bleken te zijn. CP2in zicht, de beloning weer verwend worden door de meest ongelofelijke vrijwilligers. Alles weer resetten en me klaarmaken voor een zware regenachtige nacht ploeteren door de hoge venen. Waterdichte sokken waren geen overbodige luxe. Tot mijn verbazing viel het best wel mee, dit mede door juiste keuze van kleding. De sfeer in ons groepje van 4 zat nog steeds goed, nog geen spoor van vermoeidheid. CP3 bereikt een hapje eten nieuwe waterdichte kousen(wat later foute beslissing bleek te zijn). Volgende stap, CP4 deel 1 viel best mee, ik was best wel nog ok,geen kwaaltjes of overmatige vermoeidheid. Bij enkele hellingen was ik waarschijnlijk iets te optimistisch en had ik niet in het oog dat op dat moment Frank niet zijn topmoment had. Steeds had ik het niet door tot hij zelf aangaf dat het niet ging en even tijd voor zichzelf nodig had hij wou zeker de groep niet ophouden en verplichte ons door te lopen. Tegen mijn zin en piekerend liepen we door tot aan een tussenstop, waar Frank en mijn gezin ons op stonden te wachten. Juist toen ik wou zeggen tegen de vrouw van Frank dat hij even tijd nodig had kwam hij (Frank) achter ons aangelopen helemaal herboren en klaar voor de rest van het avontuur. Hij (Frank) dacht te weten waar zijn probleem zich bevond, namelijk zijn overbodige waterdichte sokken, deze werden ook zo snel mogelijk vervangen door gewone. (Problem solved)

#doorbijten
De vermoeidheid door slaapgebrek begon ons en mij vooral parten te spelen. Eerst ook mijn waterdichte sokken uit, veel beter zo! Het werd donker en gingen onze 3de nacht in, wetende dat dit zwaar ging worden liepen we tot aan het laatste CP4. Dit was het CP dat het meeste deugd deed nieuwe sokken, nieuwe kleren, voeten laten behandelen, gewoonweg zalig. Weer weg uit de CP voor de laatste maal, maar snel bleek voor mezelf de zwaarste keer. Nog maar net vertrokken sloeg de vermoeidheid bijna onmiddellijk toe, niet onmiddellijk linkte ik dit aan het slaapgebrek (waarom zou ik😏) Na enige tijd was ik in een soort trance en volgde Matthias en keek enkel naar zijn schoenen, plots was ik het kwijt, niet meer wetende wat ik aan het doen was. Na enkele ogenblikken zag ik dat ik aan het lopen was maar wist niet waar met wie of hoe, het duurde ten minste 20 minuten voor ik weer wist dat ik ik de legends trail aan het lopen was. Mijn vermoeidheid was ook Frank opgevallen en vond het dus wel een goed idee om snel een powernap in te lassen. Enkele 10tallen minuten later was het zover 5min powernap. Ogen toe en onmiddellijk in slaap na 5 minuten ging de wekker af en voelde me herboren, de weg lag open om tot aan Chez Ingo te lopen , langs Niglinspo, waar Christof plots de ingeving kreeg een spurtje in te lassen. Nog 1 zware klim en pittige afdaling en dan was het onze laatste halte voor de finish. Bij het afdalen had ik plots veel energie en daalde af alsof ik nog geen kilometer gelopen had. Tijdens deze actie stak ik Christof voorbij maar in de vlucht zag ik niet dat deze geen verlichting meer had en zo als gevolg blindelings de afdaling moest voortzetten, daardoor deels omweg liep, viel en zijn broek scheurde. 1000 keer sorry voor deze actie maar had het echt niet door. Bij Chez Ingo aangekomen ons neergezet en genoten van de soep en croques. De laatste 25 kilometers moesten nu gelopen worden, maar met het daglicht en de finish voor de boeg mocht dit geen probleem zijn.

#doorgaan
Eerst een leuk stukje op en neer niet te lastig tot 10 kilometer voor CP2, enkele zware klimmen die zeer tijdsrovend bleken te zijn. CP2in zicht, de beloning weer verwend worden door de meest ongelofelijke vrijwilligers. Alles weer resetten en me klaarmaken voor een zware regenachtige nacht ploeteren door de hoge venen. Waterdichte sokken waren geen overbodige luxe. Tot mijn verbazing viel het best wel mee, dit mede door juiste keuze van kleding. De sfeer in ons groepje van 4 zat nog steeds goed, nog geen spoor van vermoeidheid. CP3 bereikt een hapje eten nieuwe waterdichte kousen(wat later foute beslissing bleek te zijn). Volgende stap, CP4 deel 1 viel best mee, ik was best wel nog ok,geen kwaaltjes of overmatige vermoeidheid. Bij enkele hellingen was ik waarschijnlijk iets te optimistisch en had ik niet in het oog dat op dat moment Frank niet zijn topmoment had. Steeds had ik het niet door tot hij zelf aangaf dat het niet ging en even tijd voor zichzelf nodig had hij wou zeker de groep niet ophouden en verplichte ons door te lopen. Tegen mijn zin en piekerend liepen we door tot aan een tussenstop, waar Frank en mijn gezin ons op stonden te wachten. Juist toen ik wou zeggen tegen de vrouw van Frank dat hij even tijd nodig had kwam hij (Frank) achter ons aangelopen helemaal herboren en klaar voor de rest van het avontuur. Hij (Frank) dacht te weten waar zijn probleem zich bevond, namelijk zijn overbodige waterdichte sokken, deze werden ook zo snel mogelijk vervangen door gewone. (Problem solved)

#delestezijndebeste
De laatste dag aangebroken nog enkele klimmetjes te gaan had ik even me time nodig en ging even alleen weg, een uurtje later haakte Christof weer aan en nog een uurtje later Matthias en Frank.

Samen over de meet onze medaille in ontvangst nemen, een onvergetelijk moment dat me voor altijd zal bijblijven

Als de 4 musketiers gingen we al strompelend, goedgezind door met het zonnetje klaar om dit af te werken. Met de laatste kilometer in zicht waren we blij onze gezinnen in de verte al te horen en te zien, een blij weerzien was het. Samen over de meet onze medaille in ontvangst nemen, een onvergetelijk moment dat me voor altijd zal bijblijven! Weer mooie herinneringen voor later, beter dan een weekendje in de zetel!

Thx aan iedereen, zeker aan mijn drie kompanen, de allerbeste legends vrijwilligers en niet ten minste aan mijn gezin , die er steeds waren voor mij!!!

Bram