Het backyard ultra world championship 2022 zal ik niet rap vergeten.

Ik heb er mezelf gevonden, opgeraapt, terug laten vallen, toch verder gegaan en vervolgens me overtroffen. Dat ging niet zonder slag of stoot, ook nadien niet. Ik heb trail miserie gezien, veroorzaakt, maar voornamelijk- mijn mentale formule heeft klop gekregen, er kwamen barsten in de fundamenten.

Ik had mijn tank gebouwd op leuzen die werken als alles min of meer goed gaat. Niet voorzien op een rukwind van mentale vermoeidheid, het was roeien met de riemen die we nog hadden.

Eerst en vooral wil ik Tim, Eilis, Bart en Frederique bedanken om zo een goed geoliede machine te voorzien. Het rondje in Kasterlee mag er best wezen, voorzien van een lekkere keuken, de stop-start zone is ruim genoeg voor het publiek, de atleten kunnen binnen lekker chillen en er werd hulp geboden waar er nood ontwikkelde. Geweldige ondersteuning dus. De kracht van het Belgische team 🇧🇪 was alom aanwezig. We vormden een team met een gezonde mix van jong & oud, ervaren & zeer ervaren, van tragere & snellere lopers. Een extra troef was dat we elkaar al goed kenden.

Een derde van de atleten is al gespot op dplusdinsdag 👊. Dat is het petatten rapende groepje dat Merijn en ik uit de grond stampten. Samen lopen in het Leuvense groen en daar ervaringen delen, trauma's verwerken, moppen maken, doelen voor de toekomst zetten, het hoort er allemaal bij. Vooral plezier maken tijdens het lopen is de bedoeling. Ooit zei ik al grappend vòòr de AOBTD wedstrijd, “Ik wil maar van ene winnen, en dat ben jij Merijn“. We zijn nu al 3 jaren verder en het is me nog steeds niet gelukt, waar zou dat aan liggen😉?
In die tijd was zijn persoonlijke record backyard lopen nog “gewoon” 33 rondjes.

Wat moet je zoal weten om ver te geraken in een backyard wedstrijd? Eerst en vooral, het zal lang duren. Je moet je lichaam zo veel mogelijk sparen, dus al vanaf het begin las je wandel stukken in. En je hebt een crew nodig. Blijf continu voldoende energie en drank innemen. Voorkom schuursel, blijf positief. Koel niet af, warm niet op. Maak nieuwe vrienden. Alleen geraak je er snel, maar met meer geraak je verder. Los probleempjes op voor ze groter worden. Ook die van je vrienden. Ga niet in een mierennest zitten. Zet geen vast doel, stel dat je het haalt zit je in de penarie 🙂

Direct met mijnen dikste troef op tafel, ik heb Gerald de goede in mijn team. Ik zag al menig loper jaloerse blikken werpen dat ik hem gestrikt heb ☺️. Gerald is de rust zelve, vertelt soms een droge mop, heeft steeds een helpende hand voorradig en het strafste van al : hij kan gedachten lezen! Hij legde me te slapen, zorgde dat ik mijn pappeke at, troostte mij, en shotte mij ,zoals gevraagd, uit de comfortabele stoel. Kortom, voor de crew van de tank een dikke vette 10 op 10. Pieter en Steven zijn zondag ribbekes komen bakken, dus toen heb ik mij buiten laten installeren. Dekentje, stoeleke dabei, ribbekes, en dan allemaal vrienden, familie, dplussers, om mij heen. Heerlijk tijdverdrijf dat achtertuin lopen.

Aan de start is mijn persoonlijke backyard record nog 42 rondjes. En mijn doel is zeer naïef : “gewoon verdubbelen” 😂. Waarom zeg ik toch zo van die dingen? Alsof je je op voorhand kan voorstellen hoeveel moeite zo een stunt zal kosten. Het is de shoot for the stars methode 💫. Ben je een twijfelaar en hoop je op 1 toertje meer, dan blijf je meestal ter plaatse trappelen. Voor je het weet zeggen je hersenen dat het goed is geweest op 5 toeren van dat doel. Dat is balen natuurlijk. Merijn deed dit ook met #breaking100 . Kan een mens wel zover gaan?

Een positieve mindset is een krachtig wapen. Ik tracht enkel positief te denken en actief mijn donkere gedachten te bannen. Als je iets denkt, blijft het malen. Spreek je het uit, dan wordt het realiteit en kan je onderbewuste in gang schieten. Aan jou de keuze 🤓.

Een ander principe is perception of effort. Hoe voelt de inspanning aan? Je kan hetzelfde parcours lopen en gezellig aan het praten zijn en je hebt het niet eens gevoeld. Maar denk je heel de tijd aan hoe lang het nog zal duren, hoe koud de nacht zal zijn, hoeveel uren het nog donker blijft, … dan zal dit toertje ook heel lang duren. Met dezelfde benen heb je het dus gemakkelijk of moeilijk, louter door de manier hoe je de realiteit interpreteert in je geweldige brein 🧠 .

Ik ben absoluut niet de snelste loper, maar wel sterk. Mijn lijf kan wat hebben zonder neer te gaan. Is er genoeg smeersel in de tank? Hangt er een vette portie vrolijkheid in de lucht? Dan blijf ik doorgaan.

Feitelijk verliep de eerste 24 uur heel vlotjes. Pas tegen zondagnacht/maandag kreeg ik mijn inzinking. Ik had gedacht meer tussen de mensen te kunnen lopen, maar dat kwam niet goed uit. Dat veroorzaakte een groot drama in mijn hoofd voor een paar uren. Ik ben toen super emotioneel geworden naar het thuisfront toe, maar heb dan alles terug afgesloten, mijn oortjes in gestoken en gezegd tegen mezelf suck it up gast, je koos hier zelf voor.

Tussen de 40 en de 50 toeren heb ik Aron van gezelschap voorzien. Goed gelachen met zijn way of working, maar vanaf de energie weer in zijn lichaam begon te stromen, kon ik die grapjas al niet meer volgen. In de laatste nacht kon ik toch een paar keer met JCVDB en Kevin samen lopen. Dat betekende voor hen een rustiger tempo dan ze gewend waren, maar voor mij betekende het een welkome afwisseling. Thx bros. De eerste nacht vloog lekker door, ik heb daar tamelijk mijn snelheid kunnen houden.

De Tweede nacht probeerde ik eens te slapen in de slaapzaal, daar heb ik met mijn ogen open 😵‍💫🤷‍♂️ gedroomd voor 5 minuutjes. Ik had absoluut nog geen last van zware hallucinaties. Enkel een paar blaadjes waar ik wel wat gezichten in zag, boring. Plots hoor ik luid geroep door de lucht schallen. Frank de tank - Frank de tank - Frank de tank - Frank de tank! Een horde dolenthousiaste schoolkinderen die je naam scanderen op het langste en saaiste stuk van heel het terrein geeft je een mentale boost. Dat moment was het meest kicken van al. Merci Jan 👍.

Nacht 3 had ik schrik voor, maar door het onverwachte gezelschap ben ik nooit echt laat aangekomen bij Gerald. 1 keer zette hij me direct in de zetel met een handdoek op mijn kop en slapen maar. Ik denk dat ik daar een 6 tal minuten geslapen heb. Weer vlieg ik de nacht in. Plots zag ik achter de toeschouwers een beeld staan van de Paaseilanden 🗿. Toch straf dat ze dat daar zo snel hadden kunnen bouwen, zei ik nog tegen mezelf 🤦. Het bleek toch gewoon een struik te zijn. Maar je moet je opties open houden natuurlijk 🌳.

Ik liep nog door tot rondje 66, maar was het toen stilletjes aan zat. Ik heb me nog laten overtuigen om er eentje extra uit te persen door Jan, Gerald en meester Tim. Zo strandde ik op 67 rondjes. Dat is 450 km Kasterleese kilometers, lekker! Ik ben nogal ne kerel.

Jammer voor het team, valt daarmee de derde laatste Belg uit de wedstrijd 😵. We waren toen hevig aan het strijden in de landencompetitie tegen Australië 🇦🇺en Japan 🇯🇵 voor de tweede, derde of vierde plek. Laat Merijn en Ivo het maar uitvechten. En dat doen ze. Ze geven geen kick en gaan door, rondje in, robdje uit. De hele dinsdag met licht en daarna nog een extra nachtje, en dan nog een woensdag in het licht.

Uiteindelijk rust ik wat uit, verkoop praatjes aan de lokale TV ploeg en ga naar huis met mijn vrouwtje. Ik zweet traditiegetrouw de lakens vol, gedraag me als een zombie. Maar tegen woensdagavond staat #breaking100 op het programma. 😳

Toch weer afzakken naar Kasterlee via Jeroen Ost om zulk magisch moment van dichtbij te kunnen beleven. De twee helden doen het. Ze breken eerst Merijns 90 ronden werelrecord en elk uur van de dag breken ze het wereldrecord op ieuw 👽👽👽. Samen staken ze de wedstrijd na 101 toeren. Ze hebben nog genoeg energie over om er een kwinkslag bij te geven. Zo is er wel geen winnaar in België, wel 2 wereldrecordhouders en de grenzen van het menselijke kunnen zijn weer verlegd. Proficiat Ivo, proficiat Merijn. Jullie zijn beesten, machines, goden, vrienden, koningen van de achtertuin 👑.

Ik tracht enkel positief te denken en actief mijn donkere gedachten te bannen. Als je iets denkt, blijft het malen. Spreek je het uit, dan wordt het

Nog wat feitjes en dingetjes die je niet wil weten.

- Ik liet een pedicure doen op maandag, ik had geen enkele blijn.
- De Grieken gebruikten geen WC papier, maar wel een persoonlijk schraapsteen.
- Kim Jung Un is de jongste van 3 zonen en toch erfde hij de titel. Reden: omdat zijn oudste broer zo nodig zich moet laten oppakken met een chinees paspoort met als naam “dikke beer”. Hij wou naar Disneyland in the USA 🐻.
- Mijn Frans gaat vlotter na een nachtje slaap over te slaan
- Ants in de pants! 🐜🩳
- menig kine avontuur achter de rug, mop voor kine diensten, zuignappen, den dubbelen elleboog, de moestash, 12 hartkleppen techniek, rechter been los, knietape, dank hiervoor
- Wesley zijn dubbele salto in de gravelbak leverde hem 9 punten op van de jury en een stretching van het sleutelbeen 😬
- 10 van de 15 Belgen verbeterden hun record. Ivo ging van 50 naar 101 . Knetter die gast 😶
- De whatsappgroep is ontploft
- Laat een tank geen interviews geven na 67 uur, hij spreekt nog enkel over dplusdinsdag
- De selectie voor Amerika volgend jaar is 99% zeker, ik zal Laz ontmoeten.
- Karen haar bijnaam ging van klokske naar crusty koekske, speciaal voor haar raapte ik blaadjes.
- Ik at ribbekes, pannenkoeken, sandwichkes met kaas en confituur, snoep, thee, chocovit, dextro energie , cafeïne shot, soep, pasta, puree, calippo, koffie, water, cola, ice tea, puddingskes van Christine
- Mijn best onthaalde moppen : stukske vlees, de jager en de beer en de toekomstvoorspelling
- We werden gezamelijk tweede na team Amerika en voor team Australië 🥈

De tank has left the building
merci Tine dat ik dat kan beleven