#BringItOn
275km 10500hm met deze informatie begon de Legend trail 2023. Het parcours werd pas de dag van de wedstrijd vrijgegeven in tegenstelling van andere jaren een week voordien De reden hiervoor was dat mensen onderweg geen biertje konden gaan begraven om de zo de lange stukken van +-60km tussen de verzorgingsposten te overbruggen, althans dat idee leefde er onder de lopers. Echter was er een heel andere reden, de start vond normaal plaats om 18.00 op de locatie van de inschrijving, maar nu kwamen er plots twee grote autobussen aangereden om 18.00. Deze autobussen brachten ons naar “barrage de nisramont’ door hier te starten konden er dubbel zoveel kilometers langs de Ourthe worden afgelegd. Elke trailloper weet dat wanneer je “Ourthe” zegt, bedoel je veel geklauter, hoogtemeters en kilometers die slepend en afmattend zijn. De wedstrijd ging van start, een eerste kilometers deden Matthias Pelgrims en ik een paar keer haasje over, waarna we besloten “de voeten in elkaar te slaan”. Al snel kwamen we zo
#OnsGroepke
Bram Malfliet en Frank Gielen (beter gekend als DE Tank ) tegen en dat was het moment dat de groep met vier personen gevormd werd, deze groep bleef voor de rest van de wedstrijd stand houden. De etappe na de Ourthe was een etappe op makkelijker terrein maar met nog meer hoogtemeters dan de eerste etappe langs de Ourthe, toch probeerde we met ons sterk team hier een “hoger” tempo aan te nemen. Hierna volgde de etappe door de Hoge Venen, deze etappe kwam niet toevallig als derde etappe. Naast de eerste “mind f*ck” van de verrassing van de autobussen, de tweede “mind f*ck” om dubbel zoveel Ourthe te hebben als vorig jaar kwam ook de derde “mind f*ck” om de hoge Venen in de tweede nacht te hebben. De hoge Venen zijn kilometers die heel erg lang duren, nat en koud zijn om deze etappe dan ook nog eens ’s nachts te doen was een een extra dimensie. Tijdens de vierde etappe stopte het met regenen en zo werd er nog iets anders droog dan enkel onze humor onderweg. Bij het aankomen aan de laatste verzorgingspost, lieten we nog een laatste maal onze voeten nakijken, aten we genoeg en zorgende voor voldoende licht en kleding want we wisten alle vier dat een derde nacht ingaan niet simpel zou zijn. Dit zou vooral te maken hebben met het slaapgebrek dit met enkel tot dan de twee powernaps (eentje van vier minuten en eentje van negen minuten) en een slaapje van 15 minuten buiten in een slaapzak aan een verzorging post (want (tijdens legend trail mag je niet binnen slapen). We vertrokken aan de laatste CP en al snel werd het duidelijk dat het slaapgebrek zorgde voor leuke hallucinaties, zo zagen we samen een vrouw die aan het bellen was (wat gewoon een boom bleek te zijn), een camionette die omlaag tegen een boom was gereden (bleek gewoon een steen te zijn), een bulldog (dat gewoon stam leek te zijn), .. en nog zoveel meer, we maakte er een spel van om te kijken hoe creatief je brein werd wanneer je sukkelde met een slaapgebrek. Gedurende dit hele avontuur heb ik het gevoel gehad had we een topteam hadden: we lachten veel, we amuseerden ons te pletter, we hielpen elkaar door de dipjes, we wisselde het navigeren af (Legend trail is een niet uitgepelde route), we hielde samen de tijd op de verzorgingsposten in het oog (zodat we hier niet te veel tijd verloren), we deden samen een paar powernaps en besloten om kunstenaars te worden.
#Gefeliciteerd
Dikke proficiat aan alle deelnemers, je inschrijven voor een wedstrijd waar je op voorhand al van weet dat het finishpercentage maar op 30 procent ligt, is al een hele drempel die je overwonnen hebt. Bedankt aan al mijn loopvrienden voor de leuke babbels voor de wedstrijd, de trainings rondjes en de nabesprekingen. Een welgemeende dank je wel aan de organisatie om opnieuw “out of the box” te denken om ons op deze manier nog meer avontuur te bezorgen. Dit avontuur zouden we natuurlijk niet kunnen hebben meegemaakt als we niet konden rekenen op tal van personen die u elke cp zitten opwachten met een smile, zeggen hoe goed je het wel niet doet, u voorzien van eten en drinken, zorgen voor de herinneringen achteraf door oa foto’s te nemen, de blessures die je hebt opgelopen zo goed als mogelijk proberen te verzorgen, en nog zoveel meer,. Met deze personen bedoel ik dan natuurlijk de vrijwilligers, die een heel weekend klaar staan om ons te helpen om het beste uit onszelf te halen, dank jullie wel allemaal. Naast de organisatie en de vrijwilligers zijn er ook de toeschouwers die ons keer op keer aanmoedigen, sommige komen ter plaatse en andere doen het via een berichtje. Wanneer je in een dipje zit (en dat gebeurd een aantal keer tijdens een evenement als dit) een berichtje kan lezen met hierin alleen maar positieve woorden of je kan kijken naar een persoon vol positieve energie, die helemaal is langsgekomen om u en andere aan te moedigen bezorgd je zoveel energie om opnieuw uit die dip te raken. Zo waren er bv de jongste supporter “Keela” (samen met haar mama Gabrielle ten Velde ) met een zelf gemaakte “bericht” met hierin “topper”. Ook Ivo en Tanja DeBr kwamen ons groepje aanmoedigen op 10km van het einde (wetende dat Ivo heel de wedstrijd al had gelopen en Tanja heel de wedstrijd heeft aangemoedigd dan weet je dit gebaar extra hard waarderen) Als laatste wil ik ook mijn ouders Rita Drillieux en Johan Simons en mijn vriendin Ilse Gerits bedanken om zowel voor de wedstrijd als na de wedstrijd klaar te staan voor mij: om mij te brengen en te komen halen, mij te verzorgen, bezorgd te zijn, … Bedankt!
#HetAntwoord
Om op de vraag te antwoorden “waarom doe je dit en wat is hier leuk aan” te antwoorden: Is mijn antwoord als volgt: het gevoel dat mensen je echt willen helpen en elkaar echt iets gunnen zonder jaloers te zijn is iets zeldzaam en tijdens zo een wedstrijd krijg je dit gevoel. Iedereen helpt iedereen en dit zonder bijbedoelingen of andere verwachtingen terug te verwachten. Je vindt de rust die ontbreekt in de drukke maatschappij waarin we leven.
Je vindt de rust die ontbreekt in de drukke maatschappij waarin we leven
Er worden vriendschapsbanden opgebouwd voor het leven omdat je elkaar leert kennen als personen, echte emotie en zonder “maskers”. Je ziet de natuur op een manier hoe je ze anders nooit te zien krijgt, je ziet werkelijk de natuur ontwaken en weer slapen gaan. Je leert uzelf beter kennen en begrijpen, je leert omgaan met moeilijke situaties en oplossingen te zoeken voor problemen, dat maakt van een beter en meer krachtiger persoon. Wanneer ik me achteraf dan de vraag stel of het waard was om even pijn te hebben is het antwoord ongetwijfeld “ja”. Pijn is slechts tijdelijk, maar de overwinning, vriendschap en herinneringen zijn voor altijd.
Christof Simons