Deze keer opteerde ik voor een iets langere voorbereiding dan normaal het geval was. De wedstrijden waar ik aan deelnaam,waren dan ook ondergeschikt aan het grote doel van 2019. De marathon op 14 april.
9 weken voor de marathon deed ik mee aan de halve marathon van Barcelona. Waar ik aan kon deelnemen dankzij Ik Jeune mie. Ik kon er mijn PR aanscherpen tot 1 u 09 03″. Ik liep zelden met een beter gevoel op een wedstrijd en liep er 3’15” gemiddeld. Mentaal was dit voor mij dan ook meer dan een opstekerπ€.
De enige wedstrijd waar ik nog een deelnam in mijn voorbereding was de halve marathon in Gits na een zware trainingsweek. Ik kon de wedstrijd solo winnen in 1 u 10 ’48″(3’19”) zonder a bloc te gaan. Dit was opnieuw een boost voor het vertrouwen en een bevestiging dat de trainingen goed verliepen. Tussendoor trainde ik veel kwaliteit en km’s. Ik voelde me nooit beter en sterker πͺ.
Het mooie liedje kon niet blijven duren en de week voor de marathon werd ik ziek en moest ik een aantal trainingen staken helaas. Gelukkig deed ik niet mee aan de marathon in Rotterdam(die 1 week eerder plaatsvond), want dan was ik nog niet voldoende hersteld. Enkele dagen voor de marathon was het ergste gelukkig voorbij. De twijfels begonnen op te spelen en ik werd onzeker. Ik probeerde mijn focus te verleggen en dacht aan de vorm van enkele weken geleden, ik overliep mijn gedane trainingen nog eens. Ik was er klaar voor! It was time to shine!
Initieel was de bedoeling om sub 2 u 30 te lopen, maar dit werd bijgesteld naar een PR lopen. Niet geschoten is altijd mis πͺ.
Race day
Samen met mijn ouders en mijn vrouw vertrokken we dag voordien naar Enschede omdat dit toch een eindje rijden was. In het hotel spraken we dan af samen met enkele atleten die ik begeleid. Het was er héél gezellig.
De nachtrust verliep relatief ok, na een ontbijtje en de laatste voorbereidingen zake outfit en drank begaf ik mij naar de start. De omstandigheden ware verre van ideaal helaas. Windkracht 4-5 en 3-4 graden. Het vele lopen tegen de wind aan zee, zou toch nog voor iets van pas komen π.
Aan de start stonden er maar 2 WC’s opgesteld en zoals dat gaat voor de start wil iedereen voordien nog eens naar het toiletπ©. De tijd begon te dringen . Tik,tok….5 min voor het startsschot ging ik naar de start, maar ik had mijn handschoenen vergeten π. Ik ging vlug terug naar de vestiare en begaf me met een sprintje naar de start π Werkpuntje voor de volgende marathon.
De kopgroep van de dames ging normaal halverwege doorkomen aan 1 u 14-15. Ik zat voordien te tobben: ” zou ik ze volgen of toch mijn eigen race lopen”. Ik liet de benen spreken en na 2 km liep ik mijn eigen tempo. De eerste 8 km had ik nog het gezelschap van iemand die meedeed aan de halve marathon. Erna stond ik er alleen voor. Het werd 30 km beuken tegen de wind en de hellingen. De heuvels onderschatte ik toch een beetje, ik zag na de wedstrijd dat ik bijna 200 hoogtemeters had. Vorig jaar voelde dit niet zo aan, waarschijnlijk omdat ik dan niet alleen liep π Dit was toch een moment om te koesteren , 30 km aan kop van een marathon lopen, aangemoedigd worden door de luidruchtige Nederlandse supporters ππ. Ik kwam halverwege door in circa 1 u 13 en enkele seconden. Perfect op schema.
Vreemd genoeg had ik mijn moeilijkste moment tussen km 21-24. Daar waar de wind vrij spel had en het parcours glooiend was. Mijn km tijden gingen richting 3’35”-3’38”. Voordien liepen ze als een metronoom tussen 3’25”-3’30”.
Aan km 26 rijkte mijn zwangere vrouw mij een bidon aan met een speciale boodschap en er verscheen instant ππ op mijn gezicht. Het deed me opnieuw in het juiste ritme komen.
De vrouwelijke loopsters voelden zich blijkbaar goed in hun vel en vroegen de hazen om het tempo progressief op te drijven, ik voelde en hoorde hen elke km beetje dichter bij mij komen. Ik denk dat de groep samensmolt rond km 33. Ik schonk er geen aandacht aan en liep gestaag mee. Aan km 35 liep de later winnaar Gear Gorritsma (PR 10 km 30’35”) weg van de groep, met een serieuze versnelling. Stef Simons koos ook het hazenpad, bij wie ik net niet kon aanpikken, mijn benen liepen volledig vol. Ik focuste me verder op mijn race en liep samen met de hazen en de 2 eerste vrouwen . Ik telde km per km af. De benen liepen wel vol, maar ik kon door de pijn lopen. Een machtig gevoel πͺ. De laatste 15 km liep ik aan 3’24”-3’34”. De klop in het 2de gedeelte van de marathon, bleef dus voor het eerst sinds jaren uit. Wat mij de grootste voldoenig gaf. De motoren zeiden dat ik nog steeds op schema was voor 2 u 26. De laatste km’s was het echter rondjes lopen in Enschede centrum en zo klopten de km aanduidingen niet meer helaas. Zo liep ik helaas enkele 100’n meters extra. Met een versnelling in de laatste rechte lijn, kon ik uiteindelijk nog finishen in 2 u 27 ’13” als 3de van de race en eerste master. π₯π₯π₯ Ik liep zo voor de 4de keer sub 2 u 30 en voor de 3de keer 2 u 27. Ik kon mijn PR met 6 seconden aanscherpen. PR is PR π
Nabeschouwing
De eerste momenten na de race was ik in eerste instantie beetje ontgoocheld, omdat ik 2 u 26 dacht te lopen. Maar dit verdween al snel naar een trots gevoel πͺ. Ik kon mijn PR opnieuw aanscherpen. Ik liep agressief en ging uit van mijn eigen kwaliteiten. Dat is iets wat ik nooit eerder heb gedaan. Ik trainde hard voor de marathon en meer kon ik niet doen. Ik dacht nadien wel wat als? Wat als ik bij de kopgroep had gebleven? Kon ik mijn krachten dan nog meer sparen? Kon ik nog sneller lopen dan? Ik heb echter gegokt en mijn eigen wedstrijd gelopen waar ik trots op ben.
Muts is a must
Toekomst
Aan welke wedstrijden zal ik in de toekomst nog deelnemen? Goede vraag π… De trainingen na de marathon verlopen vlot. Ik ben momenteel mijn snelheid aan het opkrikken . In de zomer word ik voor de eerste keer vader en mijn focus ligt op deze mijlpaal. Als het gezinsleven het zal toelaten, zal ik deelnemen aan elke stratenlopen. We will see. In de zomer zal ik waarschijnlijk meedoen aan enkele strandlopen . Niets moet,alles mag. 2019 is nu al een grand cru jaar πΎπΌ
Keep on running and reading,
Benny