Ik ben Bart Lauwereins

vice-kapitein Klimburg, ultraloper, ex-400m loper, EHBO-verantwoordelijke

Naam: Bart Lauwereins

Dplusser sinds: 2023-09-05

Mijn helden: Courtney Dauwalter, Killian Jornet, Karel Sabbe, Seppe Odeyn, Nico Dirickx

Mijn langste race: 70 km

Ultra's

Ochtendloper 80%
Races vs Training 10%
Planner vs free spirit 50%
Trail vs Beton 75%
Dplusser Bio

Hallo, ik ben Bart Lauwereins. Ik loop al sinds ik 6 jaar ben. Aanvankelijk atletiek bij DCLA (Leuven) waar ik 400m liep. Ultralopen zat er dus niet meteen aan te komen 😉 Na mijn studies ben ik terug wat stratenlopen beginnen doen. Nooit meer dan 10 miles, maar toen ik in 2019 een halve marathon in de bergen van Leysin (Zwitserland) liep ging een totaal andere wereld open. Die ongerepte natuur, de sfeer van de mensen langs het alpenpadje met koeienbellen en zelfs vuurwerk deden mij dromen van meer trailplezier. Dat jaar heb ik nog enkele kleinere trails in de Ardennen gelopen. Niet meer op m’n klok moeten kijken om te zien of het rap genoeg ging, de stilte van het bos en de avonturen van de medelopers hebben me meteen overtuigd om meer trails in te plannen. Uiteindelijk was Olne-Spa-Olne mijn eerste ultra waar ik aan de start kwam. Zonder enige ervaring startte ik alsof het een stratenloop was. De man met de hamer heeft me rap leren indelen bij mijn volgende trails :-D Het is een microbe waar je mee besmet geraakt en nooit meer vanaf geraakt! Een levensstijl. Het blijft kriebelen, maar vooral de bergen hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Daarom dit jaar Trail des Celtes in de Vogezen, Sierre-Zinal en Wildstrubel op het menu. Ik kan al niet wachten 😉 In september 2023 hebben Nico en ik onze schouders gezet onder de Limburgse versie van de Leuvens gevestigde waarde Dplusdinsdag. Dat hebben we ons nog geen seconde beklaagd! De ontmoetingen met talloze gepassioneerde Limburgse traillopers, grappige anekdotes met een onuitputtelijke bron aan trailervaring zijn in korte tijd gewoon het hoogtepunt van de week geworden. Hallo, ik ben Bart Lauwereins. Ik loop al sinds ik 6 jaar ben. Aanvankelijk atletiek bij DCLA (Leuven) waar ik 400m liep. Ultralopen zat er dus niet meteen aan te komen 😉 Na mijn studies ben ik terug wat stratenlopen beginnen doen. Nooit meer dan 10 miles, maar toen ik in 2019 een halve marathon in de bergen van Leysin (Zwitserland) liep ging een totaal andere wereld open. Die ongerepte natuur, de sfeer van de mensen langs het alpenpadje met koeienbellen en zelfs vuurwerk deden mij dromen van meer trailplezier. Dat jaar heb ik nog enkele kleinere trails in de Ardennen gelopen. Niet meer op m’n klok moeten kijken om te zien of het rap genoeg ging, de stilte van het bos en de avonturen van de medelopers hebben me meteen overtuigd om meer trails in te plannen. Uiteindelijk was Olne-Spa-Olne mijn eerste ultra waar ik aan de start kwam. Zonder enige ervaring startte ik alsof het een stratenloop was. De man met de hamer heeft me rap leren indelen bij mijn volgende trails :-D Het is een microbe waar je mee besmet geraakt en nooit meer vanaf geraakt! Een levensstijl. Het blijft kriebelen, maar vooral de bergen hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Daarom dit jaar Trail des Celtes in de Vogezen, Sierre-Zinal en Wildstrubel op het menu. Ik kan al niet wachten 😉 In september 2023 hebben Nico en ik onze schouders gezet onder de Limburgse versie van de Leuvens gevestigde waarde Dplusdinsdag. Dat hebben we ons nog geen seconde beklaagd! De ontmoetingen met talloze gepassioneerde Limburgse traillopers, grappige anekdotes met een onuitputtelijke bron aan trailervaring zijn in korte tijd gewoon het hoogtepunt van de week geworden. Hallo, ik ben Bart Lauwereins. Ik loop al sinds ik 6 jaar ben. Aanvankelijk atletiek bij DCLA (Leuven) waar ik 400m liep. Ultralopen zat er dus niet meteen aan te komen 😉 Na mijn studies ben ik terug wat stratenlopen beginnen doen. Nooit meer dan 10 miles, maar toen ik in 2019 een halve marathon in de bergen van Leysin (Zwitserland) liep ging een totaal andere wereld open. Die ongerepte natuur, de sfeer van de mensen langs het alpenpadje met koeienbellen en zelfs vuurwerk deden mij dromen van meer trailplezier. Dat jaar heb ik nog enkele kleinere trails in de Ardennen gelopen. Niet meer op m’n klok moeten kijken om te zien of het rap genoeg ging, de stilte van het bos en de avonturen van de medelopers hebben me meteen overtuigd om meer trails in te plannen. Uiteindelijk was Olne-Spa-Olne mijn eerste ultra waar ik aan de start kwam. Zonder enige ervaring startte ik alsof het een stratenloop was. De man met de hamer heeft me rap leren indelen bij mijn volgende trails :-D Het is een microbe waar je mee besmet geraakt en nooit meer vanaf geraakt! Een levensstijl. Het blijft kriebelen, maar vooral de bergen hebben een grote aantrekkingskracht op mij. Daarom dit jaar Trail des Celtes in de Vogezen, Sierre-Zinal en Wildstrubel op het menu. Ik kan al niet wachten 😉 In september 2023 hebben Nico en ik onze schouders gezet onder de Limburgse versie van de Leuvens gevestigde waarde Dplusdinsdag. Dat hebben we ons nog geen seconde beklaagd! De ontmoetingen met talloze gepassioneerde Limburgse traillopers, grappige anekdotes met een onuitputtelijke bron aan trailervaring zijn in korte tijd gewoon het hoogtepunt van de week geworden. Elke week leer ik nog bij over mooie trails, indelen van een wedstrijd, voeding, materiaal enzoverder! En wie dacht dat Limburg plat was heeft het mis :-D

Skills & Tricks

Hier staan de echte (publieke) geheimen van de atleet. Elke dag een fristi voor het sporten? Een dubbel onderbroek als het hagelt? Een reserve hoofdlamp in de rugzak? Of hoe denkt de atleet na over het leven? Hoe denkt ie na over een wedstrijd? Of tijdens de wedstrijd?

Kledij

Met de jaren steeds minder kleren :-D In het begin veel te warm gekleed, maar nu een simpele korte broek van de Decathlon en een Tshirt die niet te veel schuurt en HOPLA vertrokken. Schoenen: Trail: Hoka speedgoat. Op de weg: New Balance fresh foam x 1080 Grote fan van compressiekousen. Kan placebo zijn, maar ik geloof in minder blessures en sneller herstel. Stokken: Black diamond carbon Z Rugzak: Salomon Pro Sense 10 Jas: Gore R7 Shakedry

Voeding

Elke ochtend havermout met yoghurt en banaan Tijdens de training steeds genoeg water en nadien Recovery shake 6D chocolate en Whey protein 6d met chocolade smaak Tijdens de wedstrijd: nog wat zoekende naar de juiste dingen, maar voorlopig vooral cliff bars, en heel veel gellekes van Powerbar. De laatste tijd ook fan van etixx double carb. Vooral vloeibaar dus. Maar tips altijd welkom! Ah en sponsoring ook :-p

Training

Uit tijdgebrek veel te weinig, maar ik probeer wekelijks aan 50km te geraken en enkele keren per week core stability te doen. Als recuperatietraining rij ik met de fiets naar het werk. In het lopen probeer ik zo veel mogelijk af te wisselen: met interval, snellere en trage duurlopen. Een schema volgen is met een onregelmatig (werk)leven niet echt mogelijk. Het voordeel van (te) weinig te trainen is dat ik elke training met heel veel goesting vertrek:-D Die trainingen met Dplusdinsdag op dinsdag (deuhh) zijn heel dankbare kilometers. Te rap voorbij en ideale training voor de trails.

Mindset

Is niet aan mij besteed, nooit iets van gesnapt 😉 Vroeger was het gewoon volle gas van het begin en zien dat de man met de hamer mij niet vindt. Helaas vond hij mij meestal toch al rap. Ik denk dat de man met de hamer vooral zijn slachtoffers uitkiest aan de start. Daarom hou ik me nu meestal low profile en probeer ongemerkt in de massa op te gaan. Als ik de man met de hamer gepasseerd ben kan ik meestal nog wat versnellen. Het doel is steeds een groter deel van de wedstrijd te kunnen lopen, maar op tijd terug te schakelen wanneer het moet. Dé grote uitdaging van elke trailloper dus :-D Zolang de pijn van plaats verspringt is er niets aan de hand. Pijn hoort er bij. Afleiding zoeken werkt dus echt!

Gadgets

Garmin forerunner 955 Ledlenser MH10 Garmin running dynamics pod

Filosofie

Is niet aan mij besteed, nooit iets van gesnapt 😉 Vroeger was het gewoon volle gas van het begin en zien dat de man met de hamer mij niet vindt. Helaas vond hij mij meestal toch al rap. Ik denk dat de man met de hamer vooral zijn slachtoffers uitkiest aan de start. Daarom hou ik me nu meestal low profile en probeer ongemerkt in de massa op te gaan. Als ik de man met de hamer gepasseerd ben kan ik meestal nog wat versnellen. Het doel is steeds een groter deel van de wedstrijd te kunnen lopen, maar op tijd terug te schakelen wanneer het moet. Dé grote uitdaging van elke trailloper dus :-D Zolang de pijn van plaats verspringt is er niets aan de hand. Pijn hoort er bij. Afleiding zoeken werkt dus echt!

Momentjes

Sleutel momenten in het leven van de dplusser - Dit wil ik eventjes kwijt - Tips ...

Strava activiteiten

Hier staan wat gekkigheden van onze dplusser. Een race, een dplusmoment, een stevige training ...

Podcasts

Podcast afleveringen - Als gast of inspirende afleveringen ...

Verslagen

Verslagen van wedstrijden van deze dplusser. Naar andere verslagen.